Saturday, 19 January 2019

chasing the sunset





we were chasing the sunset
rushing, trying to catch the last light of the day
and slowly the salty smell
grew stronger and stronger
and the sound of the waves came closer

*  *  * 

Monday, 31 December 2018

een nieuw rondje om de zon, 2019



Aan de andere kant van mijn raam hoor ik het vuurwerk al. Eerst tientallen meters de lucht in suizend, en dan knallend, knisperend, knetterend. Wanneer we het door het jaar heen zo horen knallen, bijvoorbeeld midden in de zomer, begint mijn zus ons altijd voor de grap alvast 'gelukkig nieuwjaar' te wensen. Twaalf uur is het nu nog lang niet, maar toch kruipt het einde van oudejaarsavond, het einde van het jaar, langzaam dichterbij. En natuurlijk voelt het nog niet als oudejaarsavond. Maar wees eens eerlijk, want ik heb het idee dat ik, wanneer ik erover nadacht, nou nooit bij oud en nieuw zoiets had van 'goh, wat voelt het alsof het jaar over 10.... 9.... 8... voorbij is zeg, wat een bijzonder moment, ik voel het helemaal!'. Maar dat zit hem denk ik in dat 'erover na denken', want wat voelt het als 'nu' wanneer je echt in het moment zit. Jezelf erin verliezen heeft een negatieve bijklank, maar ergens helemaal inzitten, dat is wanneer het voelt als nu. Ergens helemaal inzitten, zoals ik vroeger heerlijk Donald Duckjes kon lezen, en niets meer hoorde van wat er om me heen gebeurde. (tot irritatie van de rest van het gezin)
*   *   * 

Saturday, 22 December 2018

het begin van de winter


Gisteren, terwijl ik in de trein van Delft naar huis zat, bedacht ik me dat ik voor het eerst sinds de zomervakantie twee weken lang niet in die trein zou zitten. En ik heb er zin in, in die tijd die er tussen mijn treinreis gister en mijn volgende treinreis naar delft zit. Ik heb zin in de kerstvakantie. basically heeft de boog gespannen gestaan van de zomer tot gister, en nu is het eindelijk tijd om alles los te laten. Ik heb zin om te tekenen (heb ik meer dan genoeg gedaan voor mijn studie, maar nu lekker voor mezelf), te lezen, en dan al die boeken die zich sinds de zomer op een stapeltje hebben verzameld, spelletjes te doen, ik heb zin in het samenzijn en de gezelligheid van kerst en misschien wel een hoogtepuntje: met mijn zus naar Londen gaan.  
En toch, ook al heb ik goed en lang naar deze vakantie uitgekeken, is het voor mijn gevoel toch opeens vakantie en staat kerst om de hoek. M'n hoofd loopt nog een beetje achter, en is gok ik nog bij een paar weken geleden. Gisteren, 21 december, is ook de winter officieel begonnen, niet alleen de kerstvakantie en het aftellen naar kerst. Over een dikke week is de kerst ook alweer afgelopen, en begint januari. Dan lijkt er soms een beetje een shift plaats te vinden, wanneer het nog wel winter is, maar geen kerst meer. Het lijkt dan van gezellig en knus donker naar depressing dark te gaan. En waarom? Omdat het een andere maand is? Ook maar een naam die wij mensen aan een bepaalde periode hebben gegeven. Maar desondanks merk ik het zelf ook, die shift. Maar ik heb besloten dat ik hem onterecht vind. Ik wil proberen om gewoon lekker de gezelligheidselementen en leuke dingen van december gewoon ook in januari te gooien en voila, gezelligheid. De lichtjes laat ik desnoods hangen tot maart, en ook dat hoe je alles soms even op pauze zet om met de mensen te zijn van wie je houdt proberen om in de maand(en) na december te behouden. Ik schreef een paar jaar geleden over 'the joy of december', het lijkt me belangrijk om die proberen te behouden, niet alleen als iets van december en kerst te zien. 
Ik wou schrijven over mijn kerstpreppings, maar nu wordt het een artikel over mijn winterpreppings, het begin van de winter.
*     *     * 

Tuesday, 11 December 2018

a mixtape • first three months at university



Soms hoor je opeens weer eens een nummer dat je vroeger hebt geluisterd. Vaak, niet vaak, je favoriet of een haat-liefde verhouding, het nummer doet je terug denken aan die 'vroeger'. Vaak voel ik me dan weer even zoals ik me toen voelde, op het bepaalde moment dat ik het nummer luisterde, die ene reis, die keer aan het strand in de zeikende regen of de herfstmaanden toen ik in de 4e klas zat. Zulk soort soms concrete, en soms wat vagere 'vroegers' waar een nummer me dan even naar terug transporteerd. 'sometimes a certain smell will take me back to when i was younger', zo geuren, zo muziek (dit nummer zelf, in mijn geval, overigens ook :).  
*   *   *  

Tuesday, 13 November 2018

een kijkje in mijn studentenkamer*



Mijn studentenkamer. waar ik nu (wow) al ruim twee maanden (wow) woon. Time does sure fly. Eerst was het wennen, en om eerlijk te zijn heb ik het idee dat ik daar nog steeds mee bezig ben, dat 'wennen'. Maar beetje bij beetje vorm ik hier steeds meer mijn eigen plekje. Het begon met wat tripjes naar Ikea en spulletjes van mijn kamer bij mijn ouders meenemen naar Delft. Ook heb ik wat nieuwe plantjes gescoord, gezellige lampjes gekocht en zo nog wat andere nieuwe decoratie gescoord. En de laatste toevoeging aan mijn kamer zijn wat posters van Desenio, die ik van hen mocht uitzoeken, zo leuk!
 *   *   * 

Sunday, 21 October 2018

booktips • books i read this summer 2018



Iedere zomer lees ik een flinke stapel boeken. En eigenlijk verschijnt er ook iedere herfst een artikeltje over die flinke stapel boeken, het begint echt een soort serietje te worden. Ook deze zomer las ik veel. Dus ook deze zomer een artikeltje met boekentips, dacht ik maar zo.
De meeste van deze boeken las ik op vakantie. Misschien is het Frankrijk, of het op vakantie zijn, of iets totaal anders, maar ik lees altijd met de snelheid van 't licht op vakantie. Altijd is de vraag of ik echt zoveel boeken mee wil, vervolgens komt de twijfel of het inderdaad niet teveel boeken zijn, voor die twee weekjes, daarna besluit ik eigenwijs om alles gewoon lekker mee te nemen en lees ik vervolgens op vakantie zelfs nog wat boeken die mijn zus mee had genomen.

Monday, 24 September 2018

a picture a day • summer in the cevennen (+ a little update)

he hooi! 
Dat lijkt me wel gepast om even te zeggen, aangezien het vorige artikel twee maanden geleden verscheen. Ik heb sinds de start van deze blog nog nooit zo lang niets van me laten horen. (ik weet ook niet waar ik de tijd vandaan haalde aan het begin der blogtijden, om drie(!) keer per week te uploaden)(maar dat is weer een ander verhaal) Een beetje stom om zo een artikeltje te starten, maar ik stel alleen maar even de situatie vast. En uit de situatie blijkt dat ik niet gelijk met de deur in huis kan vallen en een stelletje foto's kan droppen, maar dat een kleine update wel op z'n plek is. (vandaar dus ook de extreem lange titel). Oké, hier komt-tie.