Pagina's

Saturday, 31 October 2015

A PUMPKIN-PARTY 'CAUSE TODAY IT'S HALLOWEEN!!!



Het is herfst, dus de pompoenen zouden overal moeten zijn. We rijden door de kleine dorpjes net buiten de stad waar normaal rond deze tijd van het jaar op elke vierkante meter karren vol pompoenen van eigen land staan. Maar nu we slechts twee pompoentjes proberen te vinden zijn ze allemaal foetstie. Kennen jullie zo'n  prentenboek over een familie dieeen beer gaat vangen? (ken je wel, echt een klassieker onder de kinderboeken) "Wij gaan op berenjacht, we gaan een heeeeele grote vangen..." Zo voelde het een beetje om daar hopeloos naar een pompoen te zoeken, "we gaan op pompoenenjacht, we gaan een heeeeele grote vinden!" Maar waarom reden we daar eigenlijk door de weilanden op zoek naar twee pompoenen? We (ik + een vriendin van me) gingen pompoen-carven, we gingen heeeele grote carven... (no kiddin', uiteindelijk vonden we pompoenen en ze waren gróóóóót, poeh!)

Wednesday, 28 October 2015

WAT MEER OVER DE CINNAMON ROLLS VAN DIE PICKNICK MIDDEN IN HET BOS


Imagine: een doodnormale (dat dan weer ook niet helemaal... want hé, het was vakantie!) maandagmorgen. Je gaat met een vriendin de bomen opzoeken en je wilt er graag -behalve van de natuur- ook van je eigen baksel genieten. Eerst ben je van plan iets ingewikkelds te maken wat ook nog eens twee uur moet rijzen. Plans change. Je waagt je samen met je friend aan cinamon rolls. Not that hard en het deeg hoeft alleen maar tien minuutjes koud te staan, niksgeen twee uur rijzen. Op het moment dat je begint had je natuurlijk nooit verwacht dat d'r zo veel mis zou kúnnen gaan...

Sunday, 25 October 2015

HOOOI, HIER BEN IK WEER MET M'N WALLPAPERS #6

Laatste vakantiedag. Sta je dan vroeg op zodat je een lekkere lange dag hebt of slaap je uit, want nu kan het nog? Ga je dan veel doen omdat je veel tijd hebt of ga je in de chillmodus? Uiteindelijk ben ik opgestaan rond half negen en ik heb besloten de halve dag dingen te gaan doen, en de andere helft niks nuttigs te gaan doen, gewoon de middenweg! Ik klink misschien nog wel vrolijkjes, maar oh my, wat baal ik dat ik morgen weer naar school moet. Maarja, ik ga geen artikeltje vol klagen en ik moet juist blij zijn dat ik naar school kan. Dusss, HOOI, hier ben ik weer met m'n wallpapers!!! 
Deze keer zorg ik voor versiervels voor je saaaaie computer/laptop én je phone (dat laatste op aanraden van wat comments op de vorige). Ik ben een beetje herfst-crazy gegaan en zie nu geen sterretjes maar pompoentjes (ha. ha. ha. Ik weet het, slechte humor tot de max maarja, ik ben een beetje melig op dit moment enzo. Ik klets/typ trouwens echt altijd veel te veel tussen de haakjes. Meestal weet ik zelf dan niet eens meer waar het búíten de haakjes over ging, en dat heb ik nu ook een beetje.... Ik bedoel heb jij nog enig idee waar het over ging?). Wat wallpapers vol blaadjes, eikeltjes en pumpkins dus!

Thursday, 22 October 2015

INTO THE WOODS


"Hahahaa, ze kijken ons allemaal aan!!" Het is maandagmiddag, rond halfdrie en ik sta met Lisanne , een vriendin van me, voor de ingang van het bos. Ik ben bezig 'n slaapzakje op de bovenkant van haar backpack vast te maken wanneer er een groepje mensen langsloopt, die het overduidelijk vreemd vinden wat we aan het doen zijn. Ze denken vast dat we op hol geslagen stadse meisjes zijn die dachten dat je voor een wandeling zo veel spullen nodig hebt dat je een backpack kan vullen, of dat we een beetje badass in het bos gaan kamperen, waar heb je anders die slaapzak voor nodig? Terwijl we zo veel mogelijk "I-don't-care!" uitstralen, wandelen we het bos in, waar we al snel helemaal alleen zijn. En dan is het stil. Soms heb je dat gewoon even nodig.... En wanneer de vakantie voor tijd zorgt, dan ga je into the woods! 

Monday, 19 October 2015

DAAR WORDT JE TOCH BLIJ VAN



(ik ga heel origineel beginnen: (not)) Wat is het toch koud. 's Ochtends (en de rest van de dag eigenlijk ook...) zit ik diep weggekropen in mijn jas op de fiets, terwijl ik een poging doe ook mijn handen warm te houden door ze in de mouwen van mijn jas te stoppen, want ik ben vast weer eens vergeten handschoenen aan te doen. Koud dus. Maar toen kwam de regen. bleh. Hetzelfde tafereel alleen dan met capuchon op, wat er natuurlijk superfancy uitziet. Meestal kijk je door de regen automatisch ook nog een beetje chagrijnig, omdat je een poging doet nog iets te zien door de regen zonder dat de druppels in je ogen komen. Maar als ik afgelopen week langs je fietste, zou je geen chagrijnig gezicht zien, ook niet wanner het regent dat het giet. Whut? zou je dan denken. Waarom zit zij nou zo grijnzend op de fiets? Als je de oorzaak van mijn blijheid zou proberen te zoeken, zou je waarschijnlijk opvallen dat ik opvallend vaak naar beneden kijk. Eest gaat mijn blik naar het krat voorop de fiets, wordt mijn grijns groter en dan kijk ik verder omlaag naar mijn schoenen en kun je op mijn gezicht pure blijheid lezen. Als stranger-waar-ik-langsfiets zou je misschien door wat gaatjes in mijn krat iets geels spotten, maar ik zou alweer voorbij zijn voor je zou kunnen kijken wat er nou zo blijmakend is aan die schoenen. 
Dit alles is heel simpel uit te leggen in ehh... 11 woorden en een hoop uitroeptekens: ik heb een warm yellow fjällräven gekocht en donkergroene desert boots!!!

Friday, 16 October 2015

YOU DON'T ALWAYS HAVE TO BAKE THAT HUGE APPLECAKE


Natgeregend en bibberend kwam ik thuis van school. Het hele huis rook naar Mama's Appeltaart (nee, niet Oma's Appeltaart :). Ik wist dat mijn moeder een appeltaart zou gaan bakken, dus dat kwam niet als een grote verassing. Nadat ik m'n tas (en mezelf) de trap op had gezeuld, zag het staan. Een mini-appeltaartje compleet met schattig hartje in het midden. Zo lief! (eigenlijk is dit hele artikel dus met great thanks to my mum) Van de restjes van haar appeltaart had ze voor mij een eenie-meenie versie gebakken. Dus hey, "you don't always have to bake that huge appelcake!" Zo'n mini-versie is soms nog leuker! En is-tie-niet-schattig...

Wednesday, 14 October 2015

WESTERBORK


Maandagmiddag. Een paar graden warmer dan 's ochtends, wat het aantal granden celcius op een totaal rond de acht brengt. Met de hele vierde jaarlaag lopen we door de bossen. De meesten handschoen- en sjaalloos, en sommigen lopen zelfs (diep weggekropen) in hun zomerjas. We lopen verder van de bewoonde wereld af en komen steeds dichterbij de plek waar ooit kamp Westerbork lag. Na een dik halfuur komen we bij de radiosterrenwacht en tien minuutjes later staan we op een lange, kaarsrechte weg waarlangs ooit de spoorlijn lag. 

Friday, 9 October 2015

HELLO OCTOBER



Ik moet eerlijk zeggen, vroeger hield ik helemaal niet van de herfst. De hele tijd die regen, wanneer je naar school fietst, wanneer je sport, reuzeirritant allemaal. Die bladeren eigenlijk ook, als je daarover probeerde te skeeleren gaat er een hoop mis. Heel leuk dat ze grappige kleurtjes hebben, maar erg nuttig zijn ze niet. Ik had liever dat geen bladeren of regen uit de lucht viel, liever sneeuw dan, of gewoon niks. Maar toen kwamen alle prachtige autumn-related plaatjes waarmee je overspoeld wordt als het herfstig wordt, en wie kan de herfst dan nog haten? (ik hoor graag je argumenten, waarschijnlijk hebben ze iets met 'slecht weer' te maken. maar een gokje)
 Ik vind het zo leuk dat elke dag dat ik naar school fiets de bomen wat roder/oranjer/bruiner worden en leger zijn. En ook het saaie asfalt waar ik overheen fiets kleurt steeds meer oranje, door alle bladeren die erop neerdwarrelen. En als het regent, tja, dan hoop je gewoon dat je lekker binnen een filmmarathon aan 't houden bent en niet ( ik zeg maar iets, niet dat dit ook gebeurt is, neuh, toen was d'r ook nog donder, natuurlijk.) op het gymveld staat :)
Ik hoop dat 't niet te erg een "sevun resons wy I luf autumn" artikel wordt, maar gewoon een herfstig artikel vol dingetjes waar ik oktober mee hoop te vullen! 

Sunday, 4 October 2015

NIGHTS IN TREEHOUSES ARE THE BEST

Terwijl de laatste kooltjes van ons kampvuur nog zachtjes nasmeulen, kruipen we een platform hoger in onze slaapzakken. Het bos is al volledig stil geworden en wanneer ik door een spleetje tussen de doeken die als dak dienen kijk, zie ik dat het bos alleen nog maar verlicht wordt door de maan, waardoor alles er black and white uitziet.